Lavinia İçin Sonnet

sana da yaş yaraştığı söylenir, öyle değil!.. birden bir dal kırılır, hani düşer ya suya, sen o akarsusun... akma!.. kendine eğil, orda gördüğün dalı,. ey solgun lavinia, sanki tanır gibisin... belki eski yerinden göçmüş bir yaz sözünde unutulan zakkumu usulca büyüttündü, akarak ta derinden; anımsa, öpüşlerdeki taşı, çakılı, kumu... nerde bir yaz olduysa o dalı taşır şimdi; ah! al götür, al götür... bırakma bir kuytuda; sen onu bıraktıkça ona yaraşırım şimdi yaş... ansızın köpüklerle sevişen bir duyguda... kırık... o yaz aynalarda dürülsün diye güya sana yaş değil elbet, yaz yaraşır lavinia...