Yanlızlık Sonnet'i

yanlızlık zamanlandı: önce aşk, sonra yaprak... günler geçilecekler... atlar, gümüş yeleli yüzünü aynalara, bir tek onlara bırak; sürünsün sır'ı aşkın, bak, seni görmeyeli çok değişti aynalar ev içleri bulandı; herşey artık ne kadar, ne kadar da kurak odalar orda burda, içlerine kapandı; sofalarsa eğreti; yüklük ve kap kacak somurtup duruyorlar... hersey ölgün bekleyiş gibidir burda olmak, 'bekleyiş gibi' olmak... sen gel, şimdi kendini o aynalarla değiş; gel, burda ol daima -ve nasılsa kararmak- ta olandan bakarım sana giden günlere; tenindir, beleniyor, ah, yeşil ekinlere...