Poeira...

H Humberto de Campos
0 Altın Yaprak
Poeira leve, a vibrar as moléculas: poeira Que um pobre sonhador, à luz da Arte, risonho, Busca fazer faiscar: pó, que se ergue à carreira Do Mazepa do Amor pela estepe do Sonho. Para ver-te subir, voar da crosta rasteira Da terra, a trabalhar, todas as forças ponho: E a seguir teu destino, enlevada, a alma inteira O teu ciclo fará, seja suave ou tristonho. Não irás, com certeza, alto ou distante. O insano Pó não és que, a turvar o céu claro da Itália, Traz o vento, a bramir, do Deserto africano: Que és o humílimo pó duma estrada sem povo, Que, pisado uma vez, pelo ambiente se espalha, Sente um raio de Sol, cai na terra de novo.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.