Dost'a Mektuplar 15

Aziz Dostum, bende biri vardı ya! İflah olmazına vurdular onu Hep kalleşlik gördü, daim nankörlük Uzak diyarlara sürdüler onu Ne iyi insandı; saf ve temizdi Kalbi sevgi dolu derya-denizdi Yeni çiçek açmış körpe filizdi Hoyrat rüzgârlarla kırdılar onu İtibar etmezdi yalan dünyaya Ne küfür söylerdi, ne de vaveyla Tahammül gösterdi zulm-ü leylaya "Avanak" diyerek yerdiler onu Dürttüler zehirli iğne ucuyla Sürüp çıkardılar silah zoruyla Cevaplanılmayan birçok soruyla Epeyce bir zaman yordular onu Hiç vefa görmedi en yakınından Hışımla sıyrıldı kılıçlar kından Ya idam sehpası, ya daim zından Ortaya uzatıp serdiler onu Hep iyi söyledi, hep iyi yazdı Layık görüldüğü hışım, garazdı Kim olsa bu kadar dayanamazdı Giderken gülümser gördüler onu!