Dost'a Mektuplar 8

Aziz Dostum, şafak bize o yandan Ümidin ziyası ordan ışıtır Hasret ateşinden çıkan dumandan İlmik ilmik süzer; vuslat damıtır Tefekkür bezminde gün kuşluk olur Çile erzakımız bir kışlık olur Bazen gönlümüzde bir boşluk olur Issız sahralarda Leyla aratır Goncamız sararır gün ortasında Gücümüz kaybolur kum torbasında Şevkimiz sıyrılmaz hapis kınında Çabamız gölgede efkâr dağıtır İkindi olur gün zevalden ağar Derdin, nedametin gölgesi uzar Akıl biçaredir, dimağım susar Mantık gideceği yönü sapıtır Gurubun hüzünü emsalimizdir Akrebin zehiri misalimizdir Pervanenin aşkı timsalimizdir Ateşin izini ateş arıtır Yatsıyla beraber biter uykumuz Kaçar bir köşeye siner korkumuz Yaran-ı bivefa bütün kaygumuz Sadece ve yalnız bu dert acıtır.