Kara-Kutu Raporları 6

Kara-Kutu bıktım karanlığından Evsafın zulmet mi, hiç mi yok ışık? Nedir bu düşünce, nedir bu kaygı Suratın hep asık, alnın kırışık Birazcık gevşesen, açılsan biraz Benden kar yağarken istersin kiraz İçinde kor ateş, dışında ayaz Ufkun alacalı, havan karışık Dolu taşıyorsa, boşu dolmaz mı? "Dayısın" demeden geçsek olmaz mı? Kendi keyfimizce seçsek olmaz mı? Hep mi mecburiyet, yok mu başka şık? Yol bunca uzunsa yalnız yürünmez Şevkimiz dağılır, efkâr bölünmez Neden sokaklarda kimse görünmez Biz miyiz sadece geceye âşık? Ne var, sabrımızdan felek bir yılsa Boşluğun belası bizden sıyrılsa Ne vakit kapağın biraz açılsa Ardında görünür fırtına, fışık Ben bu «rapor»ların düzenbazıyım Ak kâğıt üstünde kara yazıyım Gayrı ne çıkarsa ona razıyım Zaten gönül sürprizlere alışık!