Temanna!

Köroğlu yurdundan bir güzel sevdim Dağ başında açmış gonca gül gibi Saçların taramış dökmüş omzuna Hare hare ipek gibi, tül gibi Suskun gençliğimi maziye tıktım Yalnızlıktan bıkıp seyrana çıktım Karşımda görünce boynumu büktüm Titredi benliğim, tozdu kül gibi Sevgiye bilenmiş yürek bıçağım Aşk damlatır oldu gönül saçağım Senin ile doldu köşe bucağım Lâkin bakışların hâlâ el gibi Gül yüzünle biraz cesaret versen Gülşenimden ümid gülleri dersen Himmet edip canım kabul edersen Varlığım senindir köle, kul gibi.