Şubatın Yüzü

Şubatın yüzü Hem karanlık hem soğuk Biraz da mahsunluğun yüz hatları Ara sıra sürgüne verilmiş umutlar Hem derelerin sığında donmuş aşklarım Hem de çığ altına sunduğum bedenim orada esir kalmış Usul bir ayaz ısırmış yüzümün coğrafyasını Gülüşlerime ve ağlamaklı oluşuma sınır çekmişim Ama dudaklarımda yine o bilindik nağmeler kafa tutmuşum efkarlarıma Savurmuş bir yerden öteki yere Biliyorum yine inceden yağacak ertesi güne kalan kar Ve her siyahlık kaybolacak aniden Aradığım sen Sıcak ve erimiş olmaktan öteye belki duygularımda buz keseceksin jilet gibi umutlarımı Bıçkınlığım acarlığım ayazda donacak Filinta oluşuma hayıflandığım kalacak bende Dilimde argo küfürler ne geçmişim kalacak ne de geleceğim. Yürüyüşlerim ağır haykırışlarım yavaşlayacak İyi biliyorum bir şeyler oldu Anlayamadığım ama hissedebildiğim. Bir bebeği okşamak kadar narin O bembeyaz tül yüzünde ince gülüşler Kaçamak olmayan hunharca öpüşmeler Bir şeyler oldu biliyorum ama anlıyamıyorum Yalnızca hissedebiliyorum