Karanlık Sabah

Karanlıktan aydınlığa doğru giden bir yol Sessiz, soğuk ve yağmurlu Yürüyorum Sana varabilmek Senin olabilmek için yürüyorum Güneş kendini göstermek için o kadar nazlanıyor ki Hiç doğmayacak galiba diyorum içimden Ve Eminönü'nün sabah sessizliğini bozan bir ses HAYDE SICAK SİMİT ÇITIR ÇITIR İşte güneş göründü Bir gün geçmesine rağmen Seni o kadar çok özlemişim ki Dolaşıyorum gençlik yıllarımı geçirdiğim İlk kavgamı ettiğim, ilk aşık olduğum sokakları Neyse yürümeye devam ediyorum Dedim ya güzelim Sana varabilmek Senin olabilmek için yürüyorum Ahşap bir evin önünde duruyorum Gözlerim ikinci katın penceresine dikiliyor Camdan çıkıp bana gülümseyecek O şirin kızı bekliyorum Onun o gözlerindeki ışıltıyı Umudu, sevgiyi görmeyi O kadar çok istiyorum ki Tam bir saat kapının önünde bekliyorum Sen o evden taşınalı Bu mahalleden, gönlümden kopalı Aylar, yıllar olmasına rağmen Geceler hiç olmasa keşke hayatımda Odanın ışıklarını yakma ihtiyacı duymasam Karanlıkla birlikte üzerime çöken baskı olmasa Dert olmasa, keder olmasa En azından sen olmasaydın hayatımda Yerini tutmuyor şimdi delicesine sarıldığım yastık Ellerim ellerini, gözlerim gözlerini Kısacası bedenim seni istiyor Nasıl da çıkmıştın karşıma sıcak bir yaz akşamı Ah keşke gözlerim kör olsaydı da görmeseydi Keşke kalpsizin biri olsaydım da sevmeseydim Ve keşke bunağın teki olsaydım da Unutabilseydim seni.............