Izdırap

Cehennemdeyim bugün zebanilerle Uçurumdan düşerken bana bakan gözlerle birlikte Hayatın tersyüz olmuş şekliyle karşı karşıyayım Artık zaman yok! Para yok! İhanet yok! Sesimi duyan da yok! Sadece ama sadece acı çekiyorum... Çekmekle bitmeyen, tükenmeyen cinsinden... Ölüme soruyorum.. Niye yaşıyorum? Pardon yaşamak mı? Hayır bu yaşamak olamaz.. Kimsenin, kendimden başka kimsenin olmadığı Santimetrelerce uzunlukta iğnelerin, aralıksızca bulunduğu yerde duruyorum Niye yaşamak diyemiyorum buna?Sebep nefes alamıyor olmam mı? Hayır bu da olamaz.. Varsın iğneler batsın, derimi yüzsün, kanımı emsin.. Tek birşeye ihtiyaç duyuyorum... Hayat kaynağıma.. Sana! Nerdesin be pilli bebeğim?