Ne Zaman

Ne zaman dogdugum kenti düşünsem Bir tren çikar gider gönül penceremden Tüm özlemleri taşir çocukluguma O kentin kalbe ok gibi giren dar sokaklari O erik bahçelerinin gönül hirsizi Kelepçeler bir vişnenin dalina Baharlanir bir nisan yagmuruyla Buram buram kokar sardunyalar Leylaklar ve küstüm çiçegim Pencere pervazinda sevinç çigliklari biriktirir Ne zaman büyüdügümü düşünsem Içimde bir delikanli afili Tafra yapar sebepsiz Yaka bagir açik nara atar arsizca Bir papatya takar gögsüne biçkin gibi Ne zaman güldügümü düşünsem Hinzirca ne oyunlar gelir aklima Ilk ben başlarim ciddiyetle Ciddi ciddi gülüşürüm kendime Ne ben bir hayal ne figüranlar gerçek Ne zaman yaşadigimi düşünsem Içimde dans eder bir yigin çocuk Birbirine degmeden kardeşçe Özgürce uçururlar yüregimi bir yildizdan ötekine Ansizin mavi gökyüzü beyaz bulut olurum Ne zaman ölecegimi düşünsem Geceler kara sapli biçak gibi batar koynuma En derin uykulara yetim kalirim Güneş bir daha dogar mi bilmem Lal rengi işiklar büyütür beni