Benim Dertlerim

Ne zaman bırakacak peşimi dertler, ne zaman Bıktım bir dertten diğer derde koşmaya Tam birinden kurtuluyorum, diğeri koşup geliyor Bu dertler benim başımdan hiç gitmiyor Canım gibi sevdiğim, beni terk ediyor Hep sabır hep sabır, sabrediyorum Belki gelir diye küçük bir ümitle bekliyorum Dertler yine bırakmıyor peşimi bin bir dert çıkıyor. Belki bir gün bitecek bu dertler ama ne zaman Beni benden aldıktan sonra mı bilmem Ömrüm geçip, kalbim taş olduktan sonra mı? Bilmem belki de bitecek, bir ümit bekliyorum yılmadan. Bazen diyorum yaşamaya bile hakkım yok Artık gücüm tükeniyor, ümitlerim yok oluyor Ağlamak istiyorum, göz pınarlarım kurumuş, Sonbaharda dökülen yapraklar gibi sararmış solmuş. Ah şu gönlüm ah, neler çekti, nelere katlandı Mutluluğa ulaşmak için hep savaştı Hatta mutlu olmak için kırıldı, yıprandı Yine olmadı, yine olmadı... Hep üzgün, hep kırgın, hep dert buldu Artık dayanacak gücüm kalmadı Ne ümitlerim, ne sevinçlerim Hepsi kayboldu, bitti Yeri dertlere bıraktı gitti.