Seni Beklerken

Seni beklerken, Çiçek ektim camın önündeki saksıya, Yıllardır boş duran büyük saksıya da, Geldin, gördün ve gülümsedin, Sevdin sen de tomurcukları, Eğlendin… Artık sen yokken, Çiçekler ekiyordum, Yetmedi saksılar, bahçaya çıktım, Şaşırdın görünce, Söylemedim sanatorba torba taşıdığım topraktan, Nasıl tek tek ayıkladıım yaşları, Gülümsedim sadece. O kadar sevdin ki onları, Artık gitmezsin diye düşünüyordum. Yağdı yağmur, ardından güneş açtı, Gizli bir güç sevdiğini anlamış gibi, Ve serpildi çiçekler… Lakin yetmedi çabamız, Tutamadık seni… Anlaşılmazdı gidişin, kalmayışın, Yetmiyordu düşünceler… İşte bu yüzden geldim ardından gizlice, Aydınlatmak için bu çelişkinin nedenini, Girdim evine ardından, O koskocaman kapıdan, Gururla girdin içeri sen, Ben sessizce ardından, Ve bir renk cümbüşü içinde buldum kendimi, Her yerde dünyanın en güzel çiçekleri… Şimdi anlıyorum neden, Artık beklemiyor seni ne yeni açan çiçekler, Ne açacaklar, Ne de ben