Evro-Romano

Beklemede kapının önünde yıllarca Sorular, sorular soruldu ve bekledik... Sonra tekrar sorular ve yine bekleme Artık bezmiş ve yorulmuştuk, Tekrar tekrar, tekrar sordular Bezgincesine yine bekledik Bir kez aralandı kapı Ümitle, yeni bir solukla Doğrulduk kamburlarımızdan... Yorgun gözlerimizi Yalvaran bakışlarımızla siper ettik Ve bekleştik, Tamam, tamam dediler Nihayet, tamam artık, Şimdi girin dediler, Yalnız kimliğinizi gösterin de girin Aradık, aradık, heyecanla ve Umutla... aradık Bir tek o idi kalabilmiş uzun yıllar ötesinden... Ama ne yazık ki Bulamadık!..