Yemin

Gün gelir de, acımtırak tadında kalırsa sana seviyorum çığlıkları atan dudaklarım Bil ki, bir daha açılmayacak kadar suskulara gömülür dilsiz kalır yüreğim sevdaya aşka dair Gün gelir de kadınını yitirirse tenim hiç gün yüzü görmeyecek kadar derinlere gömerim bir gün sesini duymazsa kulaklarım hiç bir aşka açılmayacak kadar sağırlaşırım ne tenime ne gözüme ne ellerime ne de bu dünyaya minnet borcumu ödemeye yeltenirim Her limanında yeniden doğarım ben her vira?nda asılırım sancak direklerine her mavide süzülürüm en derinlere her yakamozunda parlarım fırtınan sonrasında sana yanaşırım usulca Siyahında al kırmızısına boyarım sevda tomurcuklarımı geceleri dörtnala koşan mavi pelerinli süvari olur sevdam savaş meydanlarımdaki zafer kırmızısı kadın Seni dilek ağaçlarına astım mavi yazmam duyuyor musun?.. Bu sevdama yeminim