Beyaz Leke

-benjamin moloisi'nin idamı dolayısıyla dünya kalemkıranlarına- 1. afrika doğurdu seni güçlü kıldı bunun için ey yiğit oğlu kara kıtanın moloisi, genç adam şimdi adın ırmaklar gibi akıyor afrika dillerinde biz de türkülerimize katıyoruz seni süzülerek yükseliyorsun ortak sesleri arasında dünyanın asıldığın daracağı kuruyor kahrından kabuklarını çatlatarak o topraklarda doğup büyümenin utancıyla 2. artık ağız değiştiremeszin ey yargıç kırdın kalemimi çünkü vurdun boynunu moloisi'nin şimdi kimbilir neler anlatır sana ölüm gecenin derinliklerinde kendine bakarken bir kanat vuruşu gibi hışırtıyla usul usul artık ağız değiştirsen de yararı yok bütün günlerin bir ölüyle dolu duruyor sonraki hayatın işte önünde asılmış kapkara bir gövde olarak artık ağız değiştiremezsin koca bir dünyanın yüreği çırpında senin ağacının dallarında bir bayrağı yırtmış kadar oldun ölümü bir kez bile sınamadan karar verirken ölüme artık ağız değiştirsen de yararı yok bizim yüreğimize çöken acı buralardan, ta buralardan gelip bulacak seni orda, afrika'nın ucunda bulacak ve kavuracak! 3. orda bir beyaz leke geceler mi gündüz gündüzler mi gece afrika karanlığında orda bir beyaz leke utancın gönderlerinde afrika karanlığında orda bir beyaz leke insanlığın alnında afrika karanlığında