Kod Adı: Mansur

bu şehir artık kirletilmiştir yağmur kılıçlarıyla kesilen caddelerde ay bıçaklarının yansıması yalnızlığın kırbaç izleri bedeninde yorgun siluetin bulanık sularda bu şehir artık kirletilmiştir tıpkı senin gençliğin gibi hücrelerde küflenen bir geçmiştir artık onulmaz yıkıntılar içinde küskün bir güneş gbi batmak kendi dağlarının ardında sonra fırlayıp gitmek kozandan o korkunç çatlamayla şimdi hangi kimliğinle dolaşacaksın bu kişiliksiz şehirde sürüp giderken bu dişağrısı geceler bu kasvet bu kuşku bütün yolların bittiği yerde "insin kara perdeleri çağın, insin ki bu zulmü gizleyebilsin" desen ne çıkar gönlü görklü sesi kırık halkın sana kör, sana sağır, sana dilsiz nice gül diksen yollarına seni gördükçe yön değiştirir o dalga dalga kadını geçsen sonra yorgun bir ölümle serilsen karşı kumsala sulara düşmüş bir karanfil kadar mutsuz ve kızıl bir nokta olarak kalsan orda ağıtın dudaklarda kod adı: mansur bir hallaç gibi yağmurlu sokaklarda