Sevgiye Ve Sevilenlere Dair

Kimilerinin sevgisinde serap ne çoktur. Ben seni öyle severin ki; asla sapma yoktur. Sana her zaman mutlak içtenlik duydum, Sevgim açık bir iz taşır, iz de sevgimi yudum. Gönlümde olaydı sevgi başkasına, solardım. Onu kendi ellerimle yolardım. Biricik özlemim sence sevilmiş olmak, Sana sunduğum sözlerde sevgiyle dolmak . Aşk ateşi her istediğin zaman gönülde yanmaz, O yavaş yavaş gelişir; uzun ve sıkı bir içtenlik sonucu doğar. Böylece sağlam temeller üzerine oturur. Ne batmaya mahkum ne de eksilmeye ! Onun sağlamlığı ve büyüyüp gelişmesi hiçbir şeyle durdurulamaz. Bunu doğrulayan ise şudur:Doğup büyüyen herşey, yok olmakta fazla gecikmiyor. Ben ise sert ve sıkı bir toprağım , Her türlü bitkinin boy verip yeşermesini engelliyorum. Oysa köklerini salmayı başaran bitki kendisini sulayabilecek , ilk yaz sağnaklarından hiç kuşkuya kapılmıyor. İsterdim ki yürağimi bir bıçakla yarıp açsınlar, Ve seni oraya yerleştirsinler;sonra da ğöğsümü kapatıp diksinler. Böylece sen kesinlikle orada olasın, Diriliş gününe kadar, başka yerde değil ,orada kalasın. Ben yaşadıkça sende yaşayasın. Eğer ölürsem Kabrin derin karanlığında, kalbimin içinde kalasın.