Artık ben seviyorum....
İ İbrahim Ethem Bingül
0
Altın Yaprak
Ağlıyorum, mesudum..
Dostlar, artık ben de seviyorum,
Hep sevildim, sevmeye hasret kaldım,
Yarab, ne güzelmiş,
Bende de layık olanı sevecek gönül varmış,
Güneşim yoktu, yıldızlar beni sevdi,
Güneşi bekliyormuşum, yıldızlar aydınlattı beni,
Birgün Çamlıca Tepesi'nin ardından,
Sahiden bir güneş doğdu,
Görüntüsüyle, ışığıyla, sıcaklığı,
Beklediğim, sevdiğimdi herkesin aşık olacağı,
Doğudan doğmuştu,
Belki Bağdat belki Şam'dı,
Ben yoktum, Doğu, Batı'da yoktu,
Yanlız o doğdu... ama bana doğdu
Çamlıcadan gördüğüm,
Doğum ve ölüm,
Bir tarafta Zeynep Kamil,
Bir tarafta Karaca Ahmet,
Ne fark ederdi ki,
Her doğum bir ölüm,
Her ölüm bir doğum değil mi? ...
Güneşin doğması, onu bulmak,
Ölüm onda yok olmak,
Demeyin bana güneş batacak,
Yıldızlar doğacak,
Ben artık aydınlık güneş oldum,
Hep şiir yazılacak değilim,
Artık ben ona şiir yazar oldum....
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş