Haziran Küllerimi Savurdu...
İ İbrahim Ethem Bingül
0
Altın Yaprak
Haziran küllerimi savurdu
Her zerrem yayıldı,aşkta kavruldu
Her gül yanakta, gamze oldu
Aşkım, aşkı bilen her gönüle merhem oldu...
Yandım, kavruldum, savruldum
Bir kara gözlüye serilip yol oldum
Sensizliğin varlığında kayboldum
Yaşayan ölüye döndüm, ben yok oldum...
Erkekler de ağlarmış bunu yaşadım
Gönül çağlayıp akarmış anladım
Acımasız sevda celladının elinde kaldım
Göz yaşlarıma, gönül acıma bakmadı vurdu
Cellat canımı, haziran küllerimi savurdu...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş