Sensiz ve Sebepsiz

Ne tuhaftır ki Sen yokken Sana mektuplar yazardım. Ve sen hiçbir zaman okumazdın. Bilmiyorum ki Nedendi yazdıklarım… O zaman bile seni seviyordum sen yokken Her zaman sırf seni daha çok görebilmek için Erken düşerdim yollara… Dilim tutulurdu seni görünce Yüreğim yanardı sensizlikten Ağlardım sessizce Seni o zamanlarda bile seviyordum sessiz ve sensizce Uyurken rüyalarıma Beslenirken hayallerime Düşürken zihnime Severken yüreğime Hep sen giriyordun Ben seni seviyordum Sebepsizce Tüm dostlarım Balık beslerken Muhabbet kuşları ile sohbet ederken Gündüzleri bahçede çiçek besleyip Akşamları yalan dolu aşk mektupları yazarken Sevdiklerine Ben senin hiç okuyamadığın Yalnızlık şiirlerini yazıyordum sessizce Sen bunları bilmiyordun Sensizdi yazdıklarım sensiz ve sebepsizce…