Adı Ali amma kendi zeminde Sözleri halini yalanlar durur Şiirdeki manâ yok kaleminde Anlamları uçmuş yalanlar durur…
Aşk meğer bir kuyuymuş Gözyaşıysa suyuymuş O kuyuyu doldurmak Her Aşığın huyuymuş
Aşkın kalbime işlenmiş bir desen, Bana yar bir tek Allah var bir de sen, Dünyalar benim olacaktır inan, "Seni seviyorum" diye bir desen.
Duvara dayanmış hüzünlü bir baş Bulutlu gözlerde damla damla yaş Ne bir dostu kalmış ne bir arkadaş Terkedip gitmişler en dar gününde…
Gönül ne delisin, sana ne elden Neden yanıyorsun elin derdine Bülbül oldun ona ne geldi gülden Ekledi derdini senin derdine
Fayda etmez oldu resimler artık, Ellerin elime değmeli gülüm. Aşılmaz denilen hasret surları Sevdamıza boyun eğmeli gülüm.…
Gördüm ki Ali Bey cevap göndermiş, Oysa ki ben ondan şiir beklerdim. Hatta belki derdim gerçek şairmiş, Özür de dilerdim af da isterdim.…
Sevdayı sende deryayı gözünde Güzelliği güzel yüzünde gördüm Saçının teline değemesem de Onları her gece rüyamda ördüm…
Duydunuz mu ahali Şiirdeki son hali Kalemim coştu benim Durduramaz bin ali…