Siluet

öylesine doluyum bir okyanus misali gözümden kayar bir an bir yildizin hayali birşey demek isterim kapanir tüm kapilar akşamin bugusunda kabuk tutmaz yaralar bir siluetim var ki ne anlatmak mümkündür ne de anlamak onu yaşamaksa ölümdür suda yakamoz gibi akislenir duygular ruhumda bir firtina yarim kalir uykular seher savursa bile herbir teli bir yana yine ona kiyilmaz ölüm sunsa da cana mey kadehte paslanir sakiler yorgun bu dem kadehlerin yerine doluyor benim çilem şarap tadinda aşkim biraz ekşi ve buruk dillere iner şarkim bütün notalar kirik yildizlar dalgalanir kadehlerinde aşkin aşk derdine düşerler şaşkindan daha şaşkin başkalaşir kalpleri feza kalpte daralir yarin çektirdikleri damar damar toplanir benim de kalbim öyle kalp degil sanki mahzen saklidir herbir çile herbir aşkimda hüsran sevda su gibi akar gençligi aşindirir öyle bir köprü kurar azraili andirir sema dönülür gibi cezbeye tutulur aşk yoklukta var olmayi en sonunda bulur aşk