Geceye Haykırış

Biliyor musun her gece öldüğümü? İstemiyorum artık gece olsun... Ölümden korktuğumu mu sanıyorsun; Tek korkum yüreğimin parçalandığını hissetmek.. Ne zaman güneş kaybolmaya başlasa, Haykırıyorum gitme nolur gitme diye! Ama gidiyor haykırışlarıma aldırmadan, Durgunluğuma acımadan haince, gidiyor..! Sanki bana inat yapıyor, Dağın arkasından o kadar yavaş ve sessiz geçiyor ki, İşte o sırada parçalanıyorum o da bırakıp gidiyor, Bırakıyor beni hain geceyle... Gitti görebiliyorum son ışıkları işte... Ve aniden sokak lambaları yanıyor, Artık bunlar geceyle baş başa olduğumun işaretleri oluyor; Nasıl geçecek bilmiyorum güneşsiz ve sensiz bunca saat... Her gece olduğu gibi başlıyor işte yine, Defalarca kurşun atıyorlar sanki yüreğime; Dayanılmaz bir acı işte bu... Ama alıştım artık bu hain geceye... Nasıl diner bu acı bilmiyorum; Sadece gözlerim karşılık veriyor yaşlarıyla... Ağlamıyor gözlerim aslında; İçindeki kanı, kini kusuyor geceye ve sensizliğe! Biliyorum sen de yoksun artık; Güneş doğsa da bir şey fark etmiyor... Gitti o da tamamen; Benim bittiğimi bile bile gittiğin gibi!.