Морская памятка (Северянин)

И Игорь Северянин
0 Altın Yaprak
Сколько тайной печали, пустоты и безнадежья В нарастающем море, прибегающем ко мне, В тишине симфоничной, в малахитовом изнежье, Мне целующем ноги в блекло-шумной тишине. Только здесь, у прибоя, заглушающего птичье Незатейное пенье, озаряющее лес, Познаю, просветленный, преимущество величья Земноводной пучины над пучиною небес…

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.