С ядом у костра (Северянин)

И Игорь Северянин
0 Altın Yaprak
Мне в гроб не страшно, но обидно: Любви взаимной сердце ждет. Шаги? — не слышно! Плащ? — не видно. Шептать бесстыже — как-то стыдно: «Тот, настоящий, — он придет?» Я замужем, вполне любима, И чувство мужье — мой шатер. А жизнь и тот проходят мимо… «Постой: ты — мой!» Но — имя?!. имя?!. Догнать! Призвать! И с ним — в костер!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.