Elim Sen Oldun

Ne zaman helali hakkı unutsam Güzele uzanan elim Sen oldun Ne zaman öfkeye doğru yüz tutsam Yılanı çıkaran dilim Sen oldun Aslında bilirdim bu dünya fani Sırtlayıp götürmek isterdim hani Gönül gözüm soldu kör oldum ani Yolumu ışıtan velim Sen oldun Bir çıkmaza girsem kapansa önüm Sorup öğrenmeye set olsa ünüm Gönlüm uyanmasa kış olsa günüm Baharı estiren yelim Sen oldun Çöl hikayeleri aklımı örttü Seraptan seraba burnumu sürttü Ne kimse uyardı ne kimse dürttü Gerçeğe gark eden selim Sen oldun Gayrıyat yok artik sensin hazımda İki kere iki birsin yazımda Kütükten oyulmuş kuru sazımda Gönüller hoş eden telim Sen oldun Talibi'ye kimsin dıye sorulsa Biziz der hal ile, dili lal olsa Suya yaradılan kabım kum dolsa Arıtıp dolduran ilim Sen oldun