Zülfikâr Yapar Kaleli/ Bir Şair Üç Kitap!

Uzun yıllar geçti aradan.. haftada bir iki mektup gider gelirdi aramızda! Her mektupta en az bir şiir olurdu. Bazen "Nazîre" lerle bu sayı ikiye üçe çıkardı. Biliyorum ve inanıyorum ki, karşılıklı olarak o da, ben de postacı yolu gözlerdik sâbırsızlıkla! Bu yazışmalarımız, 1991 yılı Mayıs ayına kadar muttâsıl sürdü gitti. 1991 Mayıs'ında çıkan infâz yasasıyla ben, yarı hür, hakikâtte tam mânâsıyla tutsaklığı devam eden biri olarak, hesapta hürriyetime kavuştuğum düşüncesiyle dışarıya çıkmıştım! Tabii dışarının kendine göre, içeriden daha çok ve acımasız dertleri olabileceğinide bile- meden, daha hayatı anlamadan, anlayamadan, onun çetrefilli girdabına bodoslama dalıvermiştim. En kötüsüde anlamadan kapılıvermemdi. İnsanlığa hizmet etmek en büyük ideâlimdi. Bunun yolunun eğitimden geçtiği inancıyla şartlamıştım kendimi! Onun içinde, bir ân önce, bir yayınevi kurmak için sağa sola koşturuyor, bunun dışında etrafımdaki olup biten hiçbirşeyi görmüyordum. İnsanlar nasıl yaşar, ne şekilde düşünür, ne tarz hareket ederler gözlemleme şansım olmadı. Sanıyordum ki, herkes okur, yazar, gelişmeleri tâkip eder, kendilerini yarınlara donatırlar! Şimdi bütün bunları acı tebessümlerle düşünü- yorum. 11 yıl uzak olduğumuz bu dünya, bizim hayallerini kurduğumuz gibi değilmiş meğerse! 1980 le 1991 arasında arz dan arş'a kadar fark vardı. İnsan- ların düşünceleri, kabulleri bile değişmişti. Bunların böyle olduğunu ancak yıllar sonra kavrayacaktım! Öyle ya, ben ideâlleri olan ve o ideâllerinin kör ve sağırı olan biriydim! Böyle biri nasıl acı hakikâtleri görebilirdi ki? Bende o taktığım ideâlizm gözlüğüyle, herşeyi düşüncelerimde şekillendirdiğim gibi sanmaktan ziyâde, işin acınacak tarafı, aynen öyle görüyordum! İşte, bu koşuşturmalar arasında, dostlarımıza ayırmamız gereken zamanları da ihmâl ettik. Biz ihmâl ettikçe zaman zamanı öğüttü! Günler haftaları, haftalar ayları sürükledi götürdü. Netice de; YUSUFİYE YAYINLARI ismiyle yayınevini kurmak nâsip oldu. Merkez Ankara da olmak üzere ikide şubeyi bir anda açtım. Şubelerim Yozgat İlimizin iki şirin İlçesindeydi. İlk şubeyi Sarıkaya ya, ikincisini de Sorgun'a açmıştım. Tabii, ticâretin zorluklarından da bîhaber biri olarak, okulumuda ihmâl ettim. Hiç birşey masumâne hesap ettiğimiz gibi gitmiyordu. Hayat, hayalle- rinizde şekillendirdiğiniz gibi aslâ değildi! Hiç hesaba katmadığınız badirelerle karşılaşıyor, onları aşmak için debelenirken başkalarıyla burun buruna geliyorsunuz! Bu arada, o zaman ismi Gençlik Kültür Sanat Ocakları olan Ocak Genel Merkezinde de görev vermişler, taşra teşkilâtlarına da gidip geliyorum. Bir insanın taşıyabileceğinden çok fazla bir yükü yüklemiştim sırtıma. O sıralar, bir görüşmemizde rahmetli Başbuğum; ___İlhami evlâdım, Anadolu'ya çık gez, bizi bilmeyenlere, bizi ve dâvâmızı anlat! Diyerek, memleketi gezmemi ve dâvâmızı anlatmamı emretti. Tabii, normal olarak bu emir işlerimin önüne geçti. Bana göre bu emir herşeyden daha çok önemliydi. Aynı dönemde İLOM İNŞAAT SANAYİ ve TURİZM LTD. ŞTİ diye de bir şirket kurduk, bir sigorta şirketinin acenteliğini alarak, bu sektöre de girmiş olduk. Daha dışarının yaşam tarzını kapamamışken, hayat gerçeğinin tam ortasına atıvermiştim kendimi. İşleri bilmemek bir yana, işten tam manasıyla anlayanlarıda bulamamışken, himmete muhtaç dedelerden himmet dilenmeye kalktım! Sonra gördüm ki, himmet beklediklerimde benden himmet beklerler! Her iki işinde sıkıntısı olanca ağırlıklarıyla üstümde kaldı. Hem ticâretimi ayakta tutmaya çalışıyor ve hem de yanımdaki insanları mağdur etmemek için deliler gibi, elimde james bond çanta, Ankara kazan, ben kepçe koşuşturuyorum. Bütün bu koşuşturmalar arasında, dostlarımla aramdaki bağlar tamamen zayıflayıp kopma noktasına geldiler. Daha da Türkçesi, maalesef pek çok dostumla bağlarım tamamen koptu! İşte, onlardan biri ve en önemliside Zülfikâr Yapar KALELİ idi. Defalarca telefonla aramış beni, mektuplar yazıp yollamış, eve uğrayamadığımdan, hiç birinden haberdar olma şansımda olmamıştı. Bir gün biri Yusufiye Yayınları'nın merdiven- lerinden çıktı geldi. ___Ozan İlo Dedi ___Zülfikâr Yapar KALELİ Dedim. İkimizde şaşırdık... İkimizde birbirimizi ilk defa görüyorduk Dünya gözü ile! Oturduğum yerden kalktım sarıldık. Bir süre sohbet muhabbet hal hatır edip, hasret giderdik. Birbirimizin telefon numaralarını aldık. Güyâ bundan sonra haberleşmemizi devam ettirecektik. Birbirimizi ihmâl etmeyecektik. Hatta, bir de ortak şiir kitabı çıkarmaya karar vermiştik... Ama gel gör ki, evdeki hesap, çarşıya aslâ uymuyordu. İşte malûm gailelerden dolayı, tekrar birbirimizi kaybettik... Aradan çok uzun yıllar geçti. Yıl 2007... Birgün yiğenim çıktı geldi dükkâna. ___Dayı sana birşey dinleteceğim, hele bir dinle bakayım kim olduğunu bilecek misin? Diyerek, cep telefonunun tuşuna bastı. Birisi Şiir okuyordu; "Bu beşinci mektup yazdığım, emi, Yazdım yazdım, bir cevabın gelmedi. Bunlardan ibaret değildi cemi, Bozdum bozdum, bir cevabın gelmedi. Nasıl, ne haldesin bilmek isterim, Hak nasip ederse, gelmek isterim, Seninle dertleri bölmek isterim, Sızdım sızdım, bir cevabın gelmedi. Gözüm yolda kaldı, gönlümde acı, Gelir, geçer haber vermez postacı, Telefonda hep "yok" dedi bir bacı, Kızdım, kızdım bir cevabın gelmedi. Sizin ile gülemedim, yastayım, Sonumu Hak bilir, fakat hastayım, Sizler hürriyette, ben mahpustayım, Gezdim gezdim, bir cevabın gelmedi. Kim derse ki dünyalığa vuruldu, İnanmam ben, ama bana soruldu, Muhabbet tükendi, selam yoruldu, Sezdim sezdim, bir cevabın gelmedi. Söyle mecnun göremez mi önünü? Cihan duydu yiğitlerin ününü, Bekle bekle, Kaleli'nin gönlünü, Üzdüm üzdüm, bir cevabın gelmedi." Zülfikâr Yapar KALELİ Etkisi Ciğere işleyen, yangılı bir ses okuyordu şiiri. ___Bu şiir benim Sözü çıktı birden ağzımdan. Yiğenim; ___Nasıl senin dayı, senin değil Dedi. Ben; ___Oğlum şiirin yazarı ben değilim, şiir bana yazılan bir şiir.. o mânâda benim diyorum. Dedim. ___Peki o zaman, yazarı kim? ___Zülfikâr Yapar KALELİ Dedim. Gülmeye başladı. ___Nerden buldun sen bunu? ___İnternetten. ___Bunu bulduğun yeri göster bana. Dedim ve yiğenimle birlikte, yan binânın altındaki İnternet Cafe ye gittim. Orada Cafe sahibinin pc sinden, o zamana kadar hiç bilmediğim edebiyat kültür sanat sitelerinden www.antoloji.com sitesine giriş yaptılar ve şiiri bir de orada dinledim. İşte yiğenimin bulup getirmesi sayesinde, hem CAN DOSTUMU bulmuş oldum ve hemde İnternetle böyle- likle tanışmış oldum. Çocukların yardımıyla, hemen o siteye üye oldum ve Zülfikâr Yapar KALELİ'nin bu şiirinin cevâbı olan şiirimi bu siteye girerek ona ulaşmaya çalıştım. Yol Gözledim! - Zülfikâr Yapar Kaleli'ye- Can Kaleli'm, Şiirini dinledim! Kıvranarak iki büklüm inledim. Tâ yürekten merâmını anladım; Şu tehirli cevâbımı al hele! Ne Postacı, ne Telefon duymadım! Neçe zaman yol gözledim.. saymadım! Muhabetli Şiirine doymadın; Aman, tezce cevâbımı sal hele! Hâllerimi sorma, gardaş kötüyüm! Dünyalığın Anasını satıyım! Dün ne isem bugün ondan katıyım! Satır alıp, cevâbımı dil hele! Hamdülillâh! .. Dünya ile işim yok, Rızık Hakk'tan, bundan nâşi küşüm yok! Haram katı, benim sağlam dişim yok! Suâlden çok cevâbımı bul hele! Mektubumu saldım yola geliyor Mutluluktan kâğıt kalem gülüyor Ozan İlo'n Hakk'tan hayır diliyor Sende oku, cevâabımı gül hele! .. 17.10.2006/05.22 İlhami ERDOĞAN Ve bu vesîle ile, yeniden can dostumla haberleşmeye başladık. Bir müddet sonrada Cenâb-ı Hakk (c.c.) yüzyüze görüşüp hasret gidermeyi nâsip etti Elhamdülillâh... Kitap tanıtım yazısı için başlamıştım, nerden nereye gittik! Ne kadar doğru demiş diyen; "Geçmiş zaman olur ki, hayâli cihân değer!" Büyük bir tevâfuk! Nerden aldı attı, nereye getirdi çattı! İnsanoğlu yaşadığı müddetçe, nice hâsret ve hayretler yaşayacak, görme- dikçe bilmesi zor! Yolları, bir şekilde bir yerde kesiştiriyor Allah (c.c.)! Yeter ki, sebeb- lere sarılmayı bilelim, gerisi kendiliğinden, samîmiyetin semeresi olarak çıkıyor karşımıza! "AKIL YANIYOR", "KİTAPSIZ ŞİİRLER" ve "ESENCE" Üçüde, içinde birbirinden mükemmel ve güzel şiirlerin bulunduğu, böyle tanıtım yazılarıyla anlatılamayacak kadar şiir sanatı adına önemli, şiir sevenlerin mutlaka kütüphânelerinde bulundurmaları gereken kitaplar. "AKIL YANIYOR" ve "KİTAPSIZ ŞİİRLER" Gümüşhane Belediyesi Kültür Hizmeti olarak, okuyucuyla buluşturulan kitaplar. "ESENCE" de bu kitaplarla birlikte okuyucu karşısına çıkmış. Her üç kitabın basım ve dağıtımı GÜNDÜZ KİTABEVİ tarafından gerçekleştirilmektedir. "ESENCE" 93 şiirden müteşekkil, 96 sahife. "KİTAPSIZ ŞİİRLER" 69 şiirden müteşekkil 96 sahife. "AKIL YANIYOR" 66 şiirden müteşekkil 96 sahifedir. Kitapları edinebileceğiniz adres: GÜNDÜZ KİTABEVİ Demet 412 Sokak (Eski 7. Sokak) No:7/B Tel:0312 346 54 57 YENİMAHALLE/ANKARA İlhami ERDOĞAN (OZAN İLO)