Melekler de Ölür

Vakitsiz dökülür Anne,Ç/ağla Çağlalar Çiçekli bir mevsimde Herkes yürürken bahara Ne diye,mevsim hazan Ellerimizde solgun güller Yüreklerde kor yangınlar... Ç/ağlaya Ç/ağlaya N/asıl kanadı Harran Ki biter mi çağla Kanayan Harran'ın Kavruk topraklarında Ç/ağla! İkinci bir ateş yakıldı Vakt erişmeden İbrahim'in yurdunda İkinci bir Zeliha yandı Nemrut'un ateşinde. Onların yangınını Kuşlar söndürdü. Senin yangının Hep kor kalacak yüreklerde... Şimdi bir göl değil Kanadığın yerlerde, Kankırmızı güller Ve sonrası zelal bir nehir Akar Harran'da... Biliyorum Makam-ı İbrahim'de bir gülsün Bir yanında Zeliha Diğerinde Züleyha Ah! Ç/ağla Ç/ağla-ki Ege öfke kudursun Dicle kan ağlasın Murat masum b/aksın Saidi kürdi'nin İsyankar şehrine... Mazlumların şehri Şehr-i Bingöl'e Muradı almamışlardansın Bu yüzdendir Murat'a bakan yamaçta Gömdüler seni. Her gün batanda Bir beyza ışık süzülür Zelal sularımızda, Ve melek yüzünün gölgesi vurur Akdağ'ın eteğine, Sonra geniş bir Sırat olur Adem'in Cennet'ine.... Ç/ağla Ç/ağla-ki Her güzel, masum baksın Bozkırdaki kırmızı güllerle Biten kabrine, Ve bilsinler ki Meleklerde ölür Vakt erişmeden, İflah olmayan bu topraklarda...... Çağla Arin'in anısına