Aşk Körü

aşk körüydü o gözü görmezdi hiç bir şeyi tek düşüncesi yardı kar, zarar umrunda değildi bir sevdiceği vardı, üzüm karası gözleriyle, iç burkuluşlarından lal olurdu dilleri yüreği kıpır kıpır yerinde durmaz atardı dünyaları verseler ona, kara sevdasına yürekten tutkulu bir tek saç teline kurban olurdu aşk körüydü o gözü başka bir şey görmezdi ne dünya malı,mülkü ne de hiç bir şey ona vız gelirdi aşıktı seviyordu candan, yürekten damarında dolaşan kan gibiydi sevdası elle tutulup gözle görülmezdi belki ama iç yakardı sevdası kendisinden öte cihanda bilmem kaç asırlar öncesi Aslı ile Kerem ya da Tahir ile Zühreden öte bir başka sevda kara sevda dediklerinden hani yana yakıla yanık bir türkü tadında süregelen gözleri ise üzüm karası...