Hayat Gemim

ömrümü verdim bilmediğim kaç limana sığ körfezlere sığınıp yelken açtım kaç okyanusa fırtınalar koptu zavallı yüreğimde kabaran dalgalara verdim ümidimi yükledim ona bir o limana, bir bu limana dolaştım dönen dünya gibi akan gözyaşlarında sevinçlerimi ekledim kayboldu avuçlarımda ıssız adalara demir attım kah ağladım kah güldüm ne insanlar gördüm üzgün ne insanlar gördüm umut yüklü hayat gemisinin bir yolcusuyum belki doğduğum günden beri salınarak giden gemim demir aldı o limandan daha neler bekler bilmem ama umudum yakıtım oldu sevgim, saygım yelkenim bilirim ki geleceğe yürüyecek bugünden de öte hayat gemim