Beyitlerle Damlalar ( İlim)
İ
0
Altın Yaprak
“Evlâdına İlim ver, atlas serme altına,
Hüner yoksa faydasız, istersen göm altına.”
MİRCEVAT AHISKALI
İlim ilmi bilmektir, ilmi bilmeyen kimdir?
Tövbe günah silmektir, sır küpü Elif/Mim’dir.
İlim bilmeyen kimse, cahil kişi yazılır,
Bilim denilen nesne, tarihlere kazılır.
İlim Allah’ın ismi, Arş katından duyulur,
Kâinatın her cismi, “Allah!" diye buyurur.
İlim edep kapısı, irfan onda pencere,
Her şey Allah yapısı, dibi kara tencere.
İlim çinde de olsa, ara onu, bul onu,
Yitik malını bulsa, saadet olur sonu.
İlim küheylan bir at,şaha kalkar da kükrer,
Cahili kenara at, her gelen ondan ürker.
İlim gülistan bahçe, bahçıvanı kemâlat,
Kitab-ı Kebir lehçe, kul olana emânet.
İlim şeref büyüğü, tacı takan yücelir,
İlmin olmaz küçüğü, inanmayan cücelir.
İlim Peygamber miras, sahip olan zengindir,
Çerçeve yap ta sen as; değeri çok, engindir.
İlim bilimle gizli, anahtarı imandır,
Kitap, Peygamber izli, varacak son limandır.
İlim bırak evlada, dünya malı tufandır,
Arkandan gelsin yâda; gaflet varsa, uyandır.
İlim Kemâli kalem, sade bir kapı açtı,
Şahittir cümle Âlem, Şeytan ilimden kaçtı.
KEMÂLİ
(14 HAZİRAN 2017/ÇARŞAMBA)
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş