Divan :Gül Kırılsa…
İ
0
Altın Yaprak
Gül kırılsa bülbül ağlar, goncanın hicrânı yeter,
Hâzân Mevsiminde bağlar, vîrân olmuş yerden beter,
Âşık ağlar, hem de çağlar, sevgiliden sevdâ ister,
Ferhat’ı bekleyen dağlar, bu zamanda âşık göster.
GÖNÜLDEKİ GÜL KIRILSA, TEDÂVİSİ ÇOK ZOR OLUR,
LEYLÂ MECNÛN’A DARILSA, KENDİNİ ÇÖLLERDE BULUR.
İncelik var duygularda, esen rüzgâr tele değer,
İnsanoğlu bulgularda, ayırımlar yoksa eğer,
Cümle Âlem sorgularda, bilinmezse bilgi meğer,
Kâinat’ta olgularda, kimlere yakışır semer?
RUH/FİKİRDE DUY VE YAŞA, KILAVUZUN KUR’AN OLSUN,
KADERDE YAZILAN BAŞA, NÂSİB-İ MÜYESSER BULSUN.
Üstün varlık bedeninde, yeryüzünde Halifesin,
Binler saklı nedeninde, nasıl çıkar her nefesin,
Bayramında; kederinde, gür çıkıyor ise sesin,
Ezel/Ervâh mâderinde, kendine sor, sen bir nesin?
YARATAN ÜSTÜN YARATMIŞ, HAKİM KILMIŞ KÂİNAT’A,
GERÇEĞİ BULMAK SANATMIŞ, GELİR İSE HAKİKATA.
KEMÂLİ sorsa kendine, goncada bülbül ister mi?
Sevdâ dolu aşk bendine, Feryâd-ı- Zârı besler mi?
Sen de söyle Efendine, hûblar yığınağa sesler mi?
Aldanma dünya fendine, fâni olan hevesler mi?
ŞİİR BAHÇESİNDE DUYGU, SEVDÂ, SEVGİYLE BESLENİR,
HECE, KAFİYEDE VURGU, GÖNÜL HÂZIYLA SESLENİR.
KEMÂLİ
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş