Divan -Şair Dilinde
İ
0
Altın Yaprak
Muradı bermurad olanın, yüzü gülse de,yaşı durmaz,
Bağ ı banda gülü solanın, gönlünde aşk-ı sevdâ olmaz,
Kalbine kin/fesât dolanın, istikamet doğruluk bulmaz,
Kervânlardan ayrı kalanın, kazançlardan kâr payı almaz.
Yürüyen daim menzil alır, usûletle yolunu bulur,
Yürümeyenler yolda kalır, âleme rezil / rüsva olur,
Kem söz söyleyenler, alçalır, asâleti yularsız sanır,
Tevâzû gösteren yükselir, nefisleri “Ben” den kıskanır.
O Cemâle âşık olanlar, gece/gündüz durmadan ağlar,
Dergâh-ı İzzet’i bulanlar, kemha giyer, elleri bağlar,
İlmin râhlesinde olanlar, zerreden Şemse kadar çağlar,
Tarihteki ‘yalan’ yalanlar, utanır Ferhat’ın Dağlar.
Mecnûn ile Leylâlar gelmiş, destan olmuş şair dilinde,
Feryâd-ı Figan ciğer delmiş, nâmeler cânânın elinde,
Boş kubbede bâki ecelmiş, mızrâbı titreten telinde,
Sevenlerin yaşları selmiş, Hasret-i Yaban’ın ėlinde.
KEMÂLİ Rabbine tâzimde, secdelerde divân bağlamış,
Makam-ı İlâhi âzimde, şiirlerde coşmuş, çağlamış,
Ömür baharında,yazında, gönlü ateşlerle dağlamış,
Nice gecelerin ayazında, aşkını kan-ı hicrân yağlamış.
KEMÂLİ
6 MAYIS 2013/PAZARTESİ
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş