Evlatların Sevgisi (Çocuklarıma)
İ
0
Altın Yaprak
Evlatların sevgisi, ölçülemez bir mȋrâs,
Bu da Alllah vergisi, san ki binada Teras,
Hakikatin dergisi, alda duvarına as,
Kâinat’ın sergisi, şifa dolu ayran tas.
MEVLÂ BÖYLE YARATMIŞ, CANAVAR OLSA BİLE,
HİKMET İLE DONATMIŞ, İLÂHİ OLMAZ HİLE.
Evlâtlardan razıyım, “Öf!” bile demediler,
Var olanın azıyım, haramlar yemediler,
Tebliğlerin sazıyım, karşılık vermediler,
Duada niyazıyım, dikenler sermediler.
“ALLAH’TA RAZI OLSUN!”, BİR BABANIN DUASI,
GÖNÜLLERE HÂZ DOLSUN, SICAK OLSUN YUVASI.
Evlâdı olmayanlar, kuzu gibi meleşir,
Kapılar çalmayanlar, evlat olsun, bekleşir,
Öğüdü almayanlar, tüp bebekle dölleşir,
Huzuru bulmayanlar, gıybet ile söyleşir.
HAYIRLI EVLAT KALSIN, HAYIRSIZ BAŞA BELÂ,
HAYRI ARAYAN BULSUN ZÂHİRİ OLMAZ CİLA.
Evlatların kokusu, san ki Cennet Kokusu,
Geleceğe akışı; Denizle, Okyanusu,
Evlat çıkar yokuşu, maya sağlam dokusu,
Ceylan gibi bakışı, cânanların canısı.
KOKUDAN MAHRȖM OCAK, OCAK TÜTSE NE YAZAR,
SEVGİLER AÇAR KUCAK, EDİLSE DOĞRU NAZAR.
KEMÂLİ dört evladı, geldiler bu zamana,
Sülâlede ahfadı, düşmesinler amana,
Şükürde ağız tadı, erdirsin Hak tamama,
Kâmil olan damadı, bağlı Mevla fermana.
ALLAH HERKESE VERSİN, BÖYLE FAYDALI EVLAT,
TOHUM OLSUN, GÜVERSİN, EVLADINI BEKLE YAT.
KEMÂLİ
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş