Gönülden Damlalar
İ
0
Altın Yaprak
Benliğini kaybeden, sudan çıkmış bir balık,
Edepsizce aybeden, aklı noksan bir alık,
Zalim gibi darbeden, olamaz ki babalık,
Boş kelâmı sarfeden, olur ancak sobalık.
ASÂLET MAYADANDIR, BOZUK İSE DÜZELMEZ,
EDEPLE/HÂYADANDIR, YÜZSÜZ OLAN ÜZÜLMEZ.
“Ben” gönülde saklıdır, kullanan ârif olur,
Hak sahibi haklıdır, zorlukla onu bulur,
Zalimler dayaklıdır, tövbe etse kurtulur,
Yürüyen ayaklıdır, gün gelir unutulur.
İÇİNDE SAKLI BİR “BEN”, VARDIR SENDEN İÇERİ,
‘BEN’LERİ BİLİRSEN SEN, HIZAR OLUR BİÇERİ.
Asâlet yüzün akı, asȊl olsa duygular,
Mücevherat, bir takı, olmaz asla kaygular,
Cepte keskin bir çakı, olsa bile kurgular,
Bülbül ol, gülde şakı, olur sana saygılar.
ASÂLET “BEN”LE KAİM, KENDİNİ “BEN”DE ARA,
DOĞRULUK OLSUN DAİM, YÜZÜNE DÜŞMEZ KARA.
Maya olursa bozuk, ahvadı bozuk gelir,
Diksen bitmeyen kazık, boyu nasıl yükselir,
Yenir mi tatsız hazık; zerde, tatlı istenir,
Altından olsa tozluk, akıl yoksa cücelir.
SU AKMAZSA GÖZE’DEN, AKAN SULAR KESİLİR,
ÇAĞLAYANDAN SÖZ EDEN, GÖZELERİ NE BİLİR?
Damladan olur Deryâ, Deniz farkında olmaz,
Kâmiller bunu der ya, âh! alan yerde kalmaz,
Sırta yükle angarya, kapını kimse çalmaz,
Yunan Kopili Parya, Müslim selamı almaz.
KEMÂLİ’DEN DAMLALAR, KALEMDEN ÇIKTI, AKAR,
ÂHENK DOLU MÂNALAR, AĞYÂR SETLERİ YIKAR.
KEMÂLİ
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş