Haykırış (3)
İ
0
Altın Yaprak
Gülerken ağlayanlar, ağlayıp ta gülenler,
Hakka bel bağlayanlar, o kapıyı bilenler,
Coşup ta çağlayanlar, Kir/Pasını silenler,
Varlığı sağlayanlar, yokluğa ekilenler,
Hicrânı dağlayanlar, zalime dikilenler.
TEVHİT NȖRA BOYANIR, MÜNAFIKLAR SALLANIR,
ZULÜM ARŞA DAYANIR, MAZNȖN OLAN KOLLANIR.
Biz imtihan geçirdik, bir bâdire atlattık,
Susamışlar içirdik, gerçekleri anlattık,
Ağyâra bir ders verdik, gafleti çöpe attık,
Darbeyi ters çevirdik, irâdeye aşk kattık,
Kazanları devirdik, vahdet iksiri tattık,
TARİH BİR DAHA YAZDI, İSTİKLÂL-İ HÜRRİYET,
ÂŞIK ELİNDE SAZDI, MIZRÂB-I SEVDÂ NİYET.
Peygamber’in Ümmeti, sahip çıktı Dinine,
İbrahim’in Milleti, Haça karşı kinine,
Rahmet-i Hak himmeti, yerleştirdi femine,
Kabullenmez zilleti, yakışmaz erdemine,
Asrın kaos illeti, derman değil kendine.
SAHİP OLURSAN EĞER, BU BAYRAK İNMEYECEK,
HAKİKAT CİHAN DEĞER, BU CİHAT DİNMEYECEK.
Bu dâva öksüz değil, Sakarya coşkun akar,
Râb’bın önünde eğil, O sana Arş’tan bakar,
Haram dağ yıkar çeğil, kanaat yeter, artar,
Doğru olana meyil, asâlet ordan çıkar,
Sırla dolu müzzemmil, hizmet aşkını yıkar.
“AYAĞA KALK SAKARYA!”, BENİM HOCAM DEMİŞTİ,
FASA/FİSO ANGARYA, GEREKLİ DERS VERMİŞTİ.
Hidâyete erenler, elbette Hakkı sever,
Hiç almadan verenler, önce nefsini döver,
Gönülden gül derenler, dostla yâreni över,
Mâh Cemâli görenler, âşık olduysa eğer,
Yolda izi sürenler, secdelere baş eyer.
NASİP OLMAZ HERKESE, DERYADA DAMLA OLMAK,
BÜYÜK İLLET VESVESE, GERÇEĞİ O’NDA BULMAK.
KEMÂLİ kalk ayağa, İman-ı Kâmil, dik dur,
İhtiyaç yok dayağa, dayanak aşkla olur,
Koç yanında, boğaya, söz dinlemezlerse vur,
Fırsat verme bayağa, kâmil ocakta kavur,
Hikmet dolu doğaya, aşkın külleri savur.
GELENLER ARKAMIZDAN BİR FATİHA OKUSUN,
DÜNYALIK MAKAMINDAN, GÖNÜLLERİ DOKUSUN.
KEMÂLİ
(CUMANIZ MÜBAREK OLSUN, FİTNE ATEŞİ SÖNSÜN!..)
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş