İnsanlar…
İ
0
Altın Yaprak
İnsanlar zulmeder, Allah âdildir,
Hakikat hakkı der, Mevlâ kadirdir,
Gelenler de gider, olmaz nâdirdir,
Bilmez bunu peder, hak mâna bildir.
ADALET MÜLKLERİN, ESAS TEMELİ,
GÖKLERLE HEM YERİN, MAYA EMELİ.
İnsanlar düşünmez, sonu perişan,
Tembeller üşenmez, bilir âlişan,
Dost olan gücenmez, aydın, ürü şan,
Haramla beslenmez, beklemez nişan,
DÜŞÜNCE SERMÂYE, AKIL TAMAMLAR,
FAZİLET BİR PÂYE, BİLMEZ YAMYAMLAR.
İnsan daim ister, vermezsen kızar,
Şeytan niyet besler, olamaz hızar,
Acayiptir hisler, içine sızar,
Daralınca sesler, deftere yazar.
İSTEMEK VE VERMEK, İKİ KANAT KUŞ,
VARI ÖNE SERMEK, SONUNDA OL TUŞ.
İnsanlar nankörse, şükür bilemez,
Cep dolu bonkörse, zaten istemez,
Nîmet-i Hak görse, duygu beslemez,
Hatasını örtse, şahit seslemez.
NANKÖRLÜK BİR ÂFET, KURTULUŞ İMAN,
YARÂB BİZİ AFFET, EDERİZ GÜMÂN.
İnsan olur kâmil, hatır sayılır,
Adaletle âmil, hakka bayılır,
Faziletle şamil, şerden sıyrılır,
Daha mütekâmil, kemden ayrılır.
KEMÂLİ KALEMİ, DUĞRUYU YAZAR,
CÜMLELER ÂLEMİ, AZAR DA AZAR.
KEMÂLİ
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş