“Öz”den Damlalar (2)
İ
0
Altın Yaprak
“Otur oturduğun yerde, kalkma ayağa”,
Düşersin sonra derde, bakma dayağa,
Vermezler sana zerde, çıkma kavağa,
Güven yanındaki merde, akma savağa.
“AĞIR OTUR DA BATMAN GEL, VEKARIN KORU,
BAHANE OLMASIN ENGEL, BİNEĞİN DORU.
Ayakta iken sen, dik dur; diklenme sakın,
Tefekkür et, hayatı kur, başlasın akın,
Haksızlığa yumruğun vur, edebin takın,
Üflenecek elbette Sûr, Kıyamet yakın.
CESÂRET HAKKIN YANINDA, CESUR OL, DİKİL,
ASÂLET VARSA KANINDA, HADDİN BİL, ÇEKİL.
Su akar, zaman da akar, ömür bir kervan,
İki göz nelere bakar, Tarihte Mervan,
Sevdâ-i Aşk, çıra yakar, tetikle, davran,
Bir kötü söz, gönül yıkar, güzele hayran.
KERVÂNLAR MENZİLE GİDER, KILAVUZ VARSA,
HAYAT DA KABİRLE BİTER, İMANI YÂRSA.
Damla, ‘Damla’ olmasaydı, Derya olur mu?
Hak yerini bulmasaydı, hiç sorulur mu?
Zulüm içre kalmasayodı, o kurtulur mu?
Bağda güller solmasaydı, unutulur mu?
DERYÂ İÇİNDE GEZENLER, BİLMEZLER İSE,
SEVDÂ ÇEKİP DE BEZENLER, BİLİNMEZ KİMSE.
Götür beni Hûb Yığnağa, icâzet alam,
Aşkımı verin çerağa, ateşte kalam,
Hasreti verdim ırağa, sevgiyi çalam,
Âşıklar sonsuz durağa, bir nefer olam.
AŞKTA UZAK/YAKIN OLMAZ, DÜŞER YOLLARA,
HER ÂŞIK LEYLÂ’YI BULMAZ, MUHTAÇ KOLLARA.
KEMÂLİ özdeki maya, köklü bir çınar,
Ferhat’ın deldiği kaya, çift lüle pınar,
Edeple dolu hâya, günleri sayar,
Âhenklerde nakış, oya, Cihan’a yayar.
MAYA SAĞLAM OLUR İSE, MİHRAP YERİNDE,
ŞİKÂYETÇİ OLMAZ KİMSE, MÂNA DERİNDE.
KEMÂLİ
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş