Yolcu (Seyfidar Taban’a)
İ
0
Altın Yaprak
Maderde başlar yolculuk,
Sabırla bekledim, durdum.
Bilmezdi Sağla/Solculuk,
Dünyaya bir ocak kurdum.
DOĞUMDAN ÖLÜME YOLCU,
İSTERSEN OL SEN FUTBOLCU.
Dünya istasyon, sen yolcu,
Hepimiz birer oyuncu,
Gönül sarayda bir kolcu,
İster isen ol sen solcu.
BİRİ GELİR, BİNİ GİDER,
ECEL YAZI, ÖMÜR BİTER.
Ehliyet var mı elinde?
Günahın yüklü belinde,
Tarağın var mı kelinde?
Ne gönderdin aşk selinde?
VARSA GÖZÜN/GÖNLÜN AÇIK,
YOKSA DERLER SANA YAZIK.
Yolcuda azık çantası,
Kanaatin avantası,
Şükür/Sabır lokantası,
Yeter sana çorba tası.
AZIK YOKSA AÇ KALIRSIN,
BAŞKALARINDAN ALIRSIN.
Yolcuya sor nere gider?
Azığı yoksa ne eder?
İsyan ölümden de beter,
Âmel/İman/Lokma yeter.
GİDİLEN YERE BOŞ GİTME,
KEM OLAN SÖZÜ İŞİTME.
Yolculukta nefis eğit,
Sana olsun benden öğüt,
Tabutlarda olmaz söğüt,
Ardından yakılırsa ağıt.
ÂMELİN SAĞLAMSA KORKMA,
AĞYÂR OLANLARA KALKMA.
Yolcu Menzli için yolda,
İlk emir var Hak’ta “Ol!”da,
Vahdet yükü iki kolda,
Melek yazar sağla/solda.
KERVÂN KALKAR BİR DURAKTAN,
İBRET AL, BİNEK BURAK’TAN.
Kimi yolcu, kimler hancı?
Birbirlerine yabancı,
İkisinde de var sancı,
Dünyaya derler yalancı.
YOLCU SARHOŞ, HANCI NEYLER,
ÇARESİ NE, SÖYLER BEYLER.
Yolcu gelir, yolcu gider,
Hoy’dan gelir haya gider,
Arabayla, yayan gider,
Musalla taşına gider.
BİNDİRİRLER CANSIZ ATA,
GÖTÜRÜRLER TUTA TUTA.
KEMÂLİ’de bir yolcudur,
Azığı var kaleminde.
Mevlâ’sına çok borcu var,
Günahların Âleminde.
VERİN HEYBE GİDİYORUM,
HELÂLLİKLER İSTİYORUM.
KEMÂLİ
(14 EKİM 2016/CUMA)
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş