aşkın iki kişiyle yaşandığını platonik aşkın,suya yazı yazmak olduğunu ve sonunda kaybolanın yine kendim olduğunu anladım……
maviyi ve yeşili çoğu kez görmüştüm bir arada tam Türkiye'nin burnunda yani Ayancık'ta... yeşili ve maviyi en temiz…
ilkim olmanı isterdim adına uyumlu adınla Arapça'da ki duruşunla adının verdiği büyük saygıyla…
bir yaprak olmak isterdim en hafif rüzgarda bile sallanmak en ıssız yerde tek başıma yaşamak ve sevmemek kimseyi,…
bilmem sevebiliriyim senin kadar birini gözleri bakabilir mi seninkiler gibi peki hiç kavuşamamazlığımız olur mu severken veya mazideki bir öfkeden…
1
hayata hep iyi yönünden bakmayı denedim aslında sadece denemedim,istedim... hayatın güzel olan bir kısmını görebilmeyi onu bulup,ona göre yaşayabilmeyi…
1
ağlamamı istemiyorsan,sus dökülmesin dudaklarından sevgisiz nağmeler en acı makamında… herkes ne derse desin sen sus…
evet yine gece oluyor,hazırlık yapıyorum seni yazacağım bu gece belki günler aylar sürecek,biliyorum ne olursa olsun,kararlıyım…
bu ilk denemem değildi ama bu da şimdiden yok olmuştu ve yerini almıştı boş düşünceler atlasımda artık yine sen varsın hayatımın her anında…
herkes unuttu beni yaşadığımız güzel günleri bir sen vardın… sana güvenmiştim…