Kalp Derin Uykuda

Tükürdüğüm kaldırımın bir yüzü sen, Bir yüzü yoksun olmuş bedenim Yine yerimdeyim Dinlesen bir yol beni, Ne de güzel duyarsın aşkın sesini Kalbim bir çeşit mabet olmuş, Sana ibadet ediliyor, Bir ilah ararmışçasına Seni soruyor, sana hasret bedenim, Yıkık dökük camların üzerine çizilmiş, Sevdanın yüklü omuzlarında yaşamış, Bir çeşit, bin yıllık çınar gibiydi Sana olan aşkım. Kirletilmiş ellerde yaşayıp, silinip giderken, Beni unutma. Derin bir muhabbet içinde sevgim dilleniyor, Kalbim düğün yapmış, seninle evleniyor. Ağladıkça sana acıyorum sevdiğim Benim her hücremde olan sen Ya ıslanırsan diye düşünüyorum ilkim Yıkılmış gözlerimden aralandı sözlerin Ne de güzeldi, ne de saadetli ‘Sevgi' denen iki heceli kelime dahi Aşkınla türeyip ‘sevgilim' oluyor inan ki Mescidimin ibadet yönü Senmişsin gibi Dursam sana baksam bir daha Sevaplarım çoğalır mı ki? Aynaya yansıyan aşk yüzlüm, Tek kaldım evrende Belki de iki Biri ben olurdum şüphesiz Diğeri aşkına esir olduğum sen olurdun, nedensiz Neyi bilmek isterdim siz bilir misiniz? Kalbim iflah olmuyor ne zamanda Söz geçmez başkaları geçmez olda Hapset kalbimi senin aşkınla Kül olsun aşkından yana yana Acıyorum sana kalbim Derin bir uykudasın Belki hiç uyanmazsın Belki kalkar gidersin hayallerinin yanına Belki de o gelir; Tam bıktım dediğin anda, Kim bilir belki bir gün . . . Bu üç noktayı doldurmak istersin ahir zamanda ( aşk tutsak tutsak kalp Esir olmuş sevdana, Bıkılmayan diyarlarda)