Hayır Unutulmazsın Sen, Madrid

Hayır, unutulmazsın sen, Madrid, Kanın, çektiklerin unutulamaz. Soğuk bir rüzgâr savuruyor toz bulutlarını. Şu kız neden koltuk değneğiyle yürüyor? Gün ortasında neden yanıyor fenerler? Kim görebilecek güneşin doğduğunu? Karabançel niçin yaşıyor? Şu beşik niye boş? Şu anne daha ne kadar zaman anlamıyacak, kucaklamıyacak? Göğe de var açılan bir kapı, İstersen ona inan, Ama yerdeki yırtık çamaşır parçasını görüyor musun? Ya kana bulanmış toprağı? Ve toplar bütün gece anlatıyorlar: Uzağa kaçılamıyacağını, ona bir yardım da edilemiyeceğini? Güneşin boşuna doğduğunu, Buraya ne denizlerin, Ne gemilerin, ne trenlerin, Ne de şu avare yıldızların erişebileceğini. Çeviren : Ergin ALTAY