Çocuklar

Çocuklar insanın evlerin kaynağı, Hayatın peteği, balları onlar. İnsanını dünyaya bağlayan bağı, Hayat ağacının dalları onlar. Sevilince hemen, mutlu olurlar, Üzülünce küser, dertli olurlar, Her yaşta bir başka tatlı olurlar, Gönül bahçemizin gülleri onlar. Kimisi afacan, kimisi sakin, Kimisi uzaktır, kimisi yakın, Her biri bir başka sevimli lakin, Bizlerin küçüklük halleri onlar. Sevdikçe insana huzur verirler, Hayata bakışı yönlendirirler, Her zaman, her yeri şenlendirirler, Evleri, parkları, yolları onlar. Hayatın cilvesi, neşesi onlar, Yüreklerin en başköşesi onlar, İnsan anne-baba olunca anlar, Sevginin, şefkatin dilleri onlar. Tertemiz, günahsız, masum halleri, Sevimli, coşkulu, tatlı dilleri, Sevgi, sevinç dolu hep gönülleri, Allahın sevimli kulları onlar. Biz ölünce onlar yaşayacaklar, Bizi yarınlara taşıyacaklar, Müstakbel büyükler, bütün çocuklar, Toplumun gelecek yılları onlar.