Ben Şair Değilim

ben şair değilim biriktirilmiş kelimeler taşımıyorum dikişleri sökülmüş heybemin ceplerinde dilim yetmez harflerim aciz kalır benim içimin denizlerini dökemem kararır elimi sürdüğüm süt beyazı kağıtlar ben şair değilim ellerim dans etmeyi bilmez hecelerin nağmelerine kapılıp kelimeleri okşamaya yetmez nasırlı parmaklarım dökülmeyi bilmez kalemimin mürekkebi yaldızlı aşk mektuplarının üzerine... ben şair değilim sevgilimin dizlerine uzanıp mırıldanacak aşk şiirleri düşmedi paslanmış dilime kelimelerim İrem bağlarında çiçek açarken ben dağların ayazında buz tuttum. hüzünlerin kucağında büyüyen gönlümde mısralar şarkı sözü olamadı hiç... ben şair değilim noktalama işaretleriyle sevişemedim ben "soru" işaretini bilirim nedenlerimin niçinlerimin sonuna koyacak hayallerimin arasına ekleyecek "virgül"lerim olmadı benim "ünlem" işaretine gönül verdim bir ara bütün "ah"larıma eklemek sevdasından bir de "nokta"nın ellerine yapıştım hasret çırpınışlarında boğulan ömrümün sonuna koymak için... ben şair değilim...