Bunalımlar

asırlık yıllarımdan avuçlarımda kalan bir kucak dolusu taşlaşmış hüzün ve boynu bükük menekşeler ormanı ölümcül bir fırtına arkasından kıyılarıma vuran hatıralar enkazı... yüzümün kırışıklıklarında kaybolmuş hayallerimin çocuk yüzü... kutlanacak günlerim bitmiş artık beklenen duracak saatlerin son saniyesi... ölüp giden zamanlar yaşadığım gelmeyecek yolcuların beklendiği ıssız duraklar haritası oysa ne gelip saran olacaktır ne de kapanan gözlerime konacak sıcak bir buse... tükenmiş alfabelerden kelimeler bulmaya çalışıyorum aciz parmaklarımın gücü mü tükendi ne yazamıyorum... denizlerimde gözleri açık gitmiş aşıkların soğuk bedenleri yüzüyor beni bekleyen bir yığın cenaze... ışıklar mı söndü neden esmer yanıyor bütün lambalar hangi soğuklar dondurdu filizlenmeye çalışan tomurcuklarımı ne oldu dört bir yana saldığım kahkahalarım neden hıçkırıklar harmanında öğütülüyor seni çağıran sesim... aynalarım yüz mü çevirdi ne utanıp kırlaşan saçlarımdan neden bir damla rahmet düşürmez bu yağmurlar kurumuş dudaklarıma can olsun diye Yusuf'un kuyularına, Ferhat'ın dağlarına hapsedilmiş bütün umutlarım... paslı zincirler sıkıyor boğazımı ne sen geliyorsun ne de sesin...