Gülkurusu Bir Hüzündür Sonrası

Akşamları gelir öksüz saatler. Eski bir plak, Eskimemiş bir parçayı mırıldanır. Özlemle başlar tambur: "Beklerim her gün bu sahillerde mahzun/böyle ben" Gönül tellerinde gezinir kemanın yayı. Adı konmamış bir acıdır sonrası. Saatler ustura yüzüne düşer, Bin parçaya bölünür zaman. Bir sigara, Sonra bir sigara daha… Gülkurusu bir hüzündür sonrası… Vazgeçil(me) miş bir bekleyiş kıpırdar yine, Çözülüverir buz tutmuş özlemler. Yokluk keskin bir bıçak olur, Keser de keser... Veda ile biter nakarat: "Gün batar,kuşlar döner,dönmez, bu yoldan beklenen" Notalar doğramaya başlar dudakları, Gözyaşı damlatır klarnet, Şarkı inler, Sazlar inler, Ve, Sessizce inler bir yürek… Simsiyah bir gecedir sonrası…