İstanbul Gibi
İ İrfan Özcan
0
Altın Yaprak
ellerin ceplerimde yine,
hayallerin de ceplerimde
avare yalnızlık sarmış beynimin en ücralarını
sokak dibi yalnızlara bulanmışım köküne kadar
gözlerini arıyorum sokak lambalarının diplerinde
acımasız sokaklarda bir kahverengi ışık
İstanbul'u arıyorum, bir de gözlerini
bütün renklere inat, kahverengi gözlerini.
İstanbul gibi...
zemheri ayazıydı sokaklarda yaşadığım
içimin kor yangınlarına inat
denize düşen yıldızlar gibi,
sönüyor hayallerim ceplerimde.
İstanbul'u arıyorum, bir de ellerini
bütün ateşlere inat, sımsıcak ellerini,
İstanbul gibi...
kor yangınlarına düşmüşüm yine,
teninin sıcağı eritmiş buz dağlarımı
nefesinin buğusu hâlâ avuçlarımda
hâlâ tenin kokuyor ellerim
canım güzelliğine hasret...
çiğ dalları misali sızmışsın özüme,
İstanbul'u arıyorum, bir de güzelliğini
Meleklere inat güzelliğini,
İstanbul gibi...
ellerim ellerine hasret,
yüreğim, yüreğine...
gündüzlerine gölgeler inmiş dünyamın
hayallerimin üstüne yıldırımların düşmüş
İstanbul'u arıyorum, bir de sevdanı
Leyla'ya, Şirin'e, Züleyha'ya inat sevdanı,
İstanbul gibi...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş