Kızıl Bir Ay Düşer Yüreğimin Kuytularına
İ İrfan Özcan
0
Altın Yaprak
Kızıl bir ay düşer yüreğimin kuytularına
Akşamları ellerini çekip gittiğinde
Sen ki;
Yürek yangınımın ilk kıvılcımı
Pervanesi olduğum nar-ı beyza
Alıp götürsen de bakışlarını beraberinde
Bil ki;
Kirpiğinim -aslında- gözlerinde
Hangi dikenli tel durdurabilmiş hayalleri
Ve hangi gerçek hayalle başlamamış ki?
Ki; Her tesadüf
Tevafukun doğum sancısıdır aslında
Az gitmedik
Uz gitmedik bu masalda biz
Bu masalda cenneti bulduk nihayetinde
Kıymetini bilemesek de…
Sen ey kadın!
Ey içimin mukaddes sırrı
Susma!
Biz susarsak kuzgunlara gün doğar
Gün doğar güvercinleri katledenlere
Şiirimizi söyleyemesek de…
Sen ki;
İğde kokarsın, nergis kokarsın
Bütün kurumuş çiçeklerimin can suyu
İltica ettiğim anayurdum
Dokunduğum son nota
Ve gözümden düşen son damla yaşsın
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş