Öylesine Susturmuşsun Beni

Sensiz saatlere teslim ettim kendimi. Bir yürüyebilsem şimdi, Bir koşabilsem yine sokaklarında, Ah bir gelebilsem… Yorgunum, hem de çok yorgun. Taşıyamıyorum seninle dopdolu bu yüreği artık, Canım yanıyor sana giden her adımda Her geri dönüşüm se ölümüne bir sancı. Acıtmışsın/acıtılmışım öylesine. Öylesine yormuşsun beni… Kaçamadım bir türlü gittiğin saatten, Saplandım kaldım bir akşam alacasına. Düğümlendim ellerimi son tutuşuna, Son öpüşüne çivilendi dudaklarım. Her gelişim mesafeleri doğrayan bir bıçak, Dizlerime saplanan bir mermi her gidişin, Yokluğun sa kıpkızıl bir kurşun. Öylesine vurmuşsun beni… Aldın gittin sesimi öksüz bir ikindi vakti. Sessiz artık bütün şiirlerim. Sana boyadığım bütün renkler sessiz, Arsız bir gürültüye mahkum bütün notalar. Hicaz suskun, Nihavent mahzun, Bütün makamlarımı götürmüşsün eteklerinde, Almışsın bütün melodilerimi. Öylesine susturmuşsun beni…